Przeskocz do treści

  • Jak rozpocząć rozmowę na tak złożony temat, jakim są międzynarodowe migracje?
  • Jak dzielić się swoimi refleksjami na temat tego, czym jest bezpieczeństwo
    w kontekście lokalnym i globalnym?
  • W jaki sposób przekazywać wiedzę i zachęcać do własnych przemyśleń i działań na rzecz Agendy Celów Zrównoważonego Rozwoju?
  • Jak mówić o globalnych wyzwaniach w duchu szacunku i dialogu?
  • Czym jest dialog w edukacji globalnej i antydyskryminacyjnej?
  • Jak włączać perspektywę globalną do edukacji antydyskryminacyjnej
    i antydyskryminacyjną do globalnej?

 

Cele warsztatu:

  • Pozyskasz wiedzę na temat wspólnych wyzwań globalnych (ze szczególnym uwzględnieniem kwestii migracji) oraz proponowanych odpowiedzi na te wyzwania.
  • Zapoznasz się z dialogicznymi metodami krytycznej edukacji, m.in.: filozofia z dziećmi i młodzieżą oraz otwarte przestrzenie dla dialogu i dociekań.
  • Poddasz refleksji swój warsztat metodyczny dotyczący podejmowania aktualnych tematów globalnych w czasie zajęć, które prowadzisz.
  • Otrzymasz propozycje ćwiczeń, które będą stanowić wsparcie dla Twojej pracy z nauczycielami i nauczycielkami.
  • (dla zainteresowanych) Otrzymasz propozycję kolejnych kroków we współpracy z Towarzystwem Edukacji Antydyskryminacyjnej (TEA).

 

Dla kogo?

  • Dla osób pracujących z nauczycielami i nauczycielkami, czyli dla: wykładowców i wykładowczyń, doradców i doradczyń metodycznych, pracowników i pracownic ODN i ORE, edukatorów i edukatorek z organizacji pozarządowych, którzy/re w swojej pracy kształcą nauczycieli i nauczycielki.

 

Kiedy?

  • 17 - 18 listopada 2018 (istnieje możliwość skorzystania z noclegu z 16 na 17 listopada).
  • w godzinach 9:00 – 18:00 (I dzień, sobota), 9:00 – 14:00 (II dzień, niedziela)
  • warunkiem udziału jest obecność na obydwu dniach szkoleniowych

 

Gdzie?

Centrum Partnerstwa Społecznego "Dialog" im. A. Bączkowskiego,

ul. Bolesława Limanowskiego 23, 00-001 Warszawa.

 

Zapewniamy zwrot kosztów podróży i nocleg w pokoju dwuosobowym oraz wyżywienie w trakcie warsztatu.

 

Jak się zgłosić?

Zgłoszenia za pomocą formularza online: https://goo.gl/forms/AqObmy8GVNyXcdGK2

przyjmujemy do 31 października 2018 r.

 

Liczba miejsc ograniczona. Potwierdzenia uczestnictwa zostaną rozesłane nie później niż 5 listopada.

 

W razie pytań prosimy o kontakt z Elżbietą Kielak: e.kielak@tea.org.pl

 

Z kim pracujemy?

Przez dwa dni będziemy pracować wspólnie z dwiema trenerkami: Martą Gontarską - ekspertką z zakresu krytycznej edukacji globalnej, certyfikowaną trenerką metody filozofii z dziećmi i młodzieżą oraz Elżbietą Kielak - trenerką antydyskryminacyjną i ekspertką z zakresu edukacji globalnej.

 

Projekt jest realizowany we współpracy z Instytutem Globalnej Odpowiedzialności (IGO) i opiera się na diagnozie oraz metodach wypracowanych w ramach projektu “Nauczycielki zmieniają świat” w latach 2013-2015.

 

Projekt “Uczymy (się) o edukacji globalnej. Współpraca organizacji pozarządowych i środowiska akademickiego”  jest realizowany w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.

 

 

Szkolenie jest realizowane w ramach projektu “Razem rozwijamy kompetencje: europejskie sieci obywatelsko-uniwersyteckie na rzecz globalnej edukacji w zakresie migracji, bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju we współzależnym świecie (InterCap)” finansowanego przez Komisję Europejską w ramach program EuropAid (Numer projektu: CSO-LA/2017/388-136).

 

Kurs: Regenerative Activism o koncepcji PAID (Pressure Always on Information overload Distraction - Presja Nieustanna dostępność Przeładowanie informacjami Rozproszenie) pisze dla Was jedna z uczestniczek kursu.
 
 
Pracujesz w organizacji pozarządowej, działasz w grupach nieformalnych. Jesteś aktywistką/aktywistą. Wstajesz rano a Twoim pierwszym gestem jest sięgnięcie po telefon. Sprawdzasz fejsa, messengera, signala, smsy, mejla pracowego, który jest podpięty do Twojego telefonu. Masz weekend, urlop, Twój telefon i komputer jadą z Tobą, nerwowo sprawdzasz czy w miejscu, do którego jedziesz będzie zasięg, czy będzie wystarczająco mocna sieć, żeby odebrać sygnał 3G.
 
Brzmi znajomo?
 
Jedną z rzeczy, które sprzyjają wypaleniu aktywistycznemu jest nieustające bycie online. Ciągłe podświadome oczekiwanie na kontakt i spływające zadania, pytania, sprawy, problemy do załatwienia. Telefon który brzęczy bo "otrzymałaś nową wiadomość" praktycznie 24h na dobę utrzymuje cię w stanie niepokoju, podekscytowania i gotowości.
 
Jednym z efektów mojego wyjazdu na kurs "Sustaining Resistance" było odinstalowanie aplikacji "Facebook" z telefonu oraz przyzwyczajenie się do odkładania smartfona na bok gdy mam wolny czas. Cały czas pracuję nad wyłączaniem dostępu do internetu w telefonie gdy jestem na urlopie.
 
W dzień "pracowy" staram się:
 
- zaczynać dzień od pracy "kreatywnej", wymagającej energii i skupienia, mejle zostawiam na późniejsze godziny,
 
- gdy dobiegam na spotkanie, kilkadziesiąt ostatnich metrów staram się przejść spokojnym krokiem (i generalnie mniej się śpieszę nawet gdy jestem spóźniona, bo moje doświadczenie mówi, że różnica w czasie dotarcia jest niewielka pomiędzy wtedy gdy nerwowo biegnę i gdy idę standardowym szybkim krokiem, natomiast dla mojej głowy i poczucia rozdygotania jest to kluczowe, aby iść spokojniej),
 
- wyłączyłam powiadomienia o przychodzących nowych mejlach, staram się zaglądać do skrzynki w "swoim" wyznaczonym na to czasie,
 
- gdy w mejlu przychodzi do mnie trudna sprawa, czy trudna do przyjęcia wiadomość, staram się nie odpisywać mejlem, dzwonię i wyjaśniam sprawę głosowo (a w przypadku większych konfliktów czy trudności umawiam się na spotkanie).
 
 
Tekst na podstawie materiałów z kursu "Sustaining Resistance" organizowanego przez www.ulexproject.org
 
Projekt jest finansowany przez Program Erasmus+, Key Action KA1 - Learning Mobility of Individuals, Action Type KA104 - Adult education staff mobility.

W ubiegłym tygodniu nasze Towarzystwo wysłało do Prezydenta Miasta Gdańska list poparcia dla odwoływanych warsztatów antydyskryminacyjnych.
 
 
Warszawa, dn. 26.09.2018 r.
 
Szanowny Pan
Prezydent Miasta Gdańska
Paweł Adamowicz
 
 
 
List poparcia w sprawie warsztatów antydyskryminacyjnych prowadzonych przez Fundację Edukacyjną ODiTK
 
Szanowny Panie Prezydencie,
W odpowiedzi na wybrzmiewające w mediach głosy sprzeciwu wobec prowadzonych przez Fundację Edukacyjną ODiTK warsztatów antydyskryminacyjnych w szkołach podstawowych (klasy 7-8) w Gdańsku, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej pragnie wyrazić stanowisko poparcia dla działalności Fundacji w tym zakresie, uzasadniając owe stanowisko poniżej.
 
Prawo polskie i międzynarodowe w sposób jednoznaczny sprzeciwia się dyskryminacji, czyli nierównemu traktowaniu osób z powodu ich przynależności do konkretnej grupy mniejszościowej, co obejmuje takie przesłanki jak płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię lub wyznanie, poglądy polityczne, wiek, niepełnosprawność, orientację seksualną, sytuację ekonomiczną. Działania edukacyjne w tym zakresie, kierowane do różnych grup wiekowych (także do dzieci w wieku przedszkolnym) służą podniesieniu świadomości oraz zrozumieniu mechanizmów społecznych odpowiedzialnych za wykluczanie w/w grup w życiu społecznym, prawnym i politycznym. Dzięki takiej edukacji mamy szansę budować bardziej otwarte demokratyczne społeczeństwo, w którym prawa człowieka przynależą każdej osobie, bez względu na jej tożsamość społeczną. 
 
Prowadzenie edukacji antydyskryminacyjnej jest w pełni zgodne z ustawą Prawa Oświatowego, gdzie już w preambule stoi zapis: „Oświata w Rzeczypospolitej Polskiej (…) kieruje się zasadami zawartymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami zawartymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o Prawach Dziecka. (…) Szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i wolności”. Jedną z ogólnie przyjętych metod działania na rzecz realizacji powyższego zapisu jest wdrażanie do szkolnych programów oraz działań profilaktycznych i wychowawczych edukacji antydyskryminacyjnej w postaci warsztatów, spotkań i innych wydarzeń.
 
Z punktu widzenia prawa, warto także przytoczyć Art. 70 ust.1 Konstytucji dotyczący obowiązku nauki do 18 roku życia. Dodatkowo Trybunał Konstytucyjny wyraził pogląd, że Konstytucja nie może gwarantować, i nie gwarantuje, że wiedza przekazywana w szkole będzie zgodna z przekonaniami rodziców (wyrok TK z 27 maja 2003, K 11/03, OTK-A 2003, nr 5 poz.43). Innymi słowy - informacje lub wiedza objęte programem nauczania powinny być przekazywane w sposób obiektywny, krytyczny i pluralistyczny. Dokumenty oświatowe czy państwowe nie gwarantują prawa do unikania konfrontacji z opiniami, które są w sprzeczności z opiniami rodziców. Takie rozumienie prawa do nauczania dzieci w zgodzie z przekonaniami rodziców nie ogranicza go, ponieważ rodzice mogą edukować dzieci po szkole, kiedy to będą mogli przeciwstawiać się włączaniu dzieci z niepełnosprawnościami i obcokrajowców w życie szkoły – jak miało to miejsce w jednej z gdańskich placówek.
 
Zgodnie z definicją stworzoną przez Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej w Polsce, edukacja antydyskryminacyjna to „świadome działanie podnoszące wiedzę, umiejętności i wpływające na postawy, które ma na celu przeciwdziałanie dyskryminacji i przemocy motywowanej uprzedzeniami oraz wspieranie równości i różnorodności. Edukacja antydyskryminacyjna rozwija wiedzę na temat mechanizmów dyskryminacji i wykluczenia. Kluczowe jest zobaczenie zjawiska dyskryminacji nie tylko poprzez pryzmat osoby dyskryminowanej, ale również w kontekście istniejących relacji władzy (społecznej, politycznej, ekonomicznej, symbolicznej) oraz systemu przywilejów grup dominujących. Interesują nas obydwie strony społecznie tworzonych i funkcjonujących relacji „mniejszość – większość”, a także przesłanki, na których budowane są te relacje, m.in.: płeć, rasa, pochodzenie narodowe i etniczne, religia lub światopogląd (wyznanie lub bezwyznaniowość), niepełnosprawność, wiek, orientacja seksualna, tożsamość płciowa, status społeczny i ekonomiczny. 
 
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej zdecydowanie nie zgadza się z opinią pani Moniki Baran przytoczonej w artykule „Rodzice nie chcą warsztatów z antydyskryminacji. Mieli wątpliwości ws. ich tematyki” z dnia 7 września, opublikowanym na portalu trójmiasto.pl. Pani Baran wyraża swoje oburzenie faktem, iż „ (…) nastolatkom sugeruje się, że w ich grupie mogą być osoby dyskryminowane ze względu na orientację seksualną, podczas gdy w tym wieku są w fazie homofilnej rozwoju psychoseksualnego, a ukształtowanie tożsamości seksualnej według badań następuje ok. 21-24 roku życia.” Seksualność człowieka, w tym także orientacja seksualna i tożsamość płciowa (które to terminy pani Baran myli) to właściwość towarzysząca nam i rozwijająca się przez całe życie. Dzieci, a w szczególności wkraczająca w okres dojrzewania młodzież, uczą się nawiązywania relacji o różnym charakterze z innymi osobami, posiadają i dostrzegają własną i cudzą płciowość, interesują się innymi chłopcami bądź dziewczętami. W tym wieku szczególnie ważnym jest zwrócenie uwagi na fakt, że ludzie zakochują się w sobie nawzajem, a kierunek tego zakochania może być różny. Zastanawia jednak, dlaczego kiedy mowa o przeciwdziałaniu dyskryminacji ze względu na stopień sprawności i narodowość, pojawia się argument z orientacji psychoseksualnej. Przypomina to nieodległą panikę moralną wokół pojęcia gender, która za sprawą prawicowych publicystów uczyniła wiele szkód w systemie edukacji tak formalnej jak i nieformalnej. Byłoby ogromną stratą, gdyby Gdańsk, miasto, które przyjęło Model Równego Traktowania pokazało się jako miejsce instytucjonalnie nieprzychylne inicjatywom równościowym. 
 
W dalszej części swojej wypowiedzi pani Baran ubolewa nad tym, iż „osobom przynależącym do grupy dominującej (np. ze względu na rasę czy wyznawaną religię) przypisuje się dyskryminowanie grup mniejszościowych, chociaż takie zjawiska nie mają odzwierciedlenia w badaniach społeczności gdańskiej czy policyjnych rejestrach popełnianych czynów zabronionych”. Jako stowarzyszenie zajmujące się kwestiami dyskryminacji wyjaśniamy, iż nie ma społeczności wolnych od mechanizmu opisywanego w socjologii i psychologii społecznej jako relacje władzy większość - mniejszość. To, że w rejestrach policyjnych nie widnieją statystyki przestępstw z nienawiści wynika jedynie z faktu, iż nie mamy w Polsce odpowiednich  mechanizmów prawnych nakładających na organy ścigania obowiązku takiej kwalifikacji czynów. Edukowanie dzieci w kwestii istnienia opisanych wyżej zależności społecznych nie ma na celu szkalowania jakiejkolwiek społeczności, lecz uwrażliwienie na niesprawiedliwość i nadużywanie władzy, które potencjalnie może mieć miejsce jeśli nie poddajemy refleksji naszych społecznych relacji zależnych od posiadanych tożsamości. 
 
Żywimy nadzieję, iż protesty oraz krążenie dezinformujących treści w mediach dotyczących działalności Fundacji ODiKT w gdańskich szkołach nie wpłyną na obniżenie zaufania Miasta Gdańska do fundacji, która realizuje powierzone jej zadanie publiczne. Edukacja antydyskryminacyjna w dzisiejszej Polsce jest szczególnie ważnym elementem edukacji na wszystkich poziomach nauczania, a samorządy dbające o jej wprowadzanie dają dowód na dbałość o swoich mieszkańców i mieszkanki niezależnie od ich tożsamości. Podtrzymując swoją politykę pro-równościową Miasto Gdańsk dołącza do grona instytucji działających na rzecz świata wolnego od dyskryminacji i przemocy.
 
Z poważaniem,
 
W imieniu Zarządu Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej:
Dorota Bregin
Kinga Karp
Ewa Rutkowska
 
Kopię listu przesyłamy także do Grzegorza Szczuki, Dyrektora Wydziału Rozwoju Społecznego Urzędu Miejskiego w Gdańsku oraz do zarządu Fundacji ODiTK. 
 

Kończą się już wakacje i pora pomyśleć o narzędziach wspierających zaangażowanie polityczne kobiet, które znaleźć można na platformie edukacyjnej, jaka powstała w ramach projektu "Gender Equality and Political Leadership".

Infografiki, programy szkoleniowe, wywiady z osobami, które angażują się na rzecz zmian społecznych i inne materiały znajdziecie tutaj – link do platformy to: https://gepleproject.eu/

Więcej o projekcie możecie przeczytać w zakładce projekty.

Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej (TEA) oraz Kampania Przeciw Homofobii (KPH) i Fundacja na rzecz Różnorodności Społecznej (FRS) zapraszają na 16. ogólnopolskie spotkanie Koalicji na rzecz Edukacji Antydyskryminacyjnej pt. Łączymy siły!

Zaproszenie kierujemy do organizacji tworzących Koalicję oraz do naszych sojuszników i sojuszniczek: nauczycielek i nauczycieli, organizacji zrzeszających rodziców, do uczniów i uczennic a także do dziennikarek i dziennikarzy piszących nt. edukacji. Chociaż obecna sytuacja społeczno-polityczna nie sprzyja działaniom na rzecz edukacji antydyskryminacyjnej w szkołach, to jesteśmy przekonani, że dzięki współpracy w tak szerokim gronie, misja, cele i postulaty Koalicji zdobędą większy zasięg i uzyskają większe poparcie społeczne.

Naszą siłą, szczególnie dziś, jest współpraca, oddolne działanie i nagłaśnianie postulatów Koalicji. Chcemy, żeby dotarły do jak najszerszego grona osób, którym zależy na bezpieczeństwie uczniów i uczennic i na szkołach wolnych od dyskryminacji – szczególnie do rodziców, młodzieży i dziennikarek/ dziennikarzy. Dlatego zachęcamy do udziału w majowym spotkaniu Koalicji na rzecz Edukacji Antydyskryminacyjnej!

Spotkanie odbędzie się 12 maja 2018 r. (sobota) w godzinach 10.30 - 17.30, w Warszawie, w siedzibie Austriackiego Forum Kultury (ul. Próżna  7/9).

Program obejmuje dwie części:

  • w pierwszej części omówimy i potwierdzimy wspólne postulaty dotyczące wprowadzenia edukacji antydyskryminacyjnej do szkół i zapoznamy się ze sobą,
  • druga część spotkania będzie miała nietypową formę: wspólnie weźmiemy udział w  warsztatach metodą Loesje [czytaj: „Lusie”] i stworzymy kreatywne, nośne hasła na bazie postulatów Koalicji. 

Szczegółowy program spotkania TU

Osoby zainteresowane udziałem w spotkaniu prosimy o zgłoszenie się poprzez formularz on-line do 5 maja b.r. Potwierdzenie uczestnicztwa prześlemy mailem. W razie dodatkowych pytań prosimy o kontakt z Małgorzatą Dymowską: m.dymowska@tea.org.pl

Zapewniamy zwrot kosztów podróży oraz wegetariański poczęstunek podczas spotkania. 

16. spotkanie Koalicji na rzecz Edukacji Antydyskryminacyjnej finansowane jest ze środków TEA, pochodzących z grantu Fundacji im. Stefana Batorego oraz przez Kampanię Przeciw Homofobii.

Wspólnie z Kampanią Przeciw Homofobii, Fundacją na rzecz Różnorodności Społecznej (FRS), prof. Małgorzatą Fuszarą, Martą Konarzewską, Agnieszką Kozakoszczak i Janem Świerszczem przy wsparciu Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego występujemy do sądu przeciw Stowarzyszeniu Rodzin Wielodzietnych Warszawy i Mazowsza (wspieranemu przez Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris).
Stowarzyszenie Rodzin Wielodzietnych w 2016 r. wysłało do szkół oraz do szefowej MEN Anny Zalewskiej pismo, w którym "ostrzegają" przed wprowadzeniem w szkołach edukacji antydyskryminacyjnej oraz kodeksów równego traktowania. Nie godzimy się na rozsyłanie listów pełnych przekłamań, które mają zamknąć szkolne drzwi przed edukacją równościową!
 
Chcesz nam pomóc? W tej chwili zbieramy środki, które pomogą nam pokryć koszty postępowania sądowego: https://pomagam.pl/NgosyDlaSzkol

Punktem wyjścia do dyskusji nt. możliwości i sposobów prowadzenia zajęć antydyskryminacyjnych w nowym systemie szkolnym były wyniki przeglądu nowej podstawy programowej, przygotowanego przez ekspertki TEA Martę Gontarską i Elżbietę Kielak.

Elżbieta Kielak przedstawiła wyniki analizy podstawy programowej przedmiotów: wiedza o społeczeństwie, etyka, geografia, wychowanie do życia w rodzinie, historia, język polski i język obcy nowożytny dla klas IV – VIII szkoły podstawowej pod kątem prowadzenia edukacji antydyskryminacyjnej.

Kolejna ekspertka, Dorota Obidniak zapoznała uczestniczki i uczestników spotkania z działaniami i planami Związku Nauczycielstwa Polskiego, dotyczącymi prowadzenia edukacji antydyskryminacyjnej i przeciwdziałania dyskryminacji w szkołach.

Zaproszenie do udziału w spotkaniu Koalicji przyjęła także Lucyna Kicińska z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, koordynatorki Programu pomocy telefonicznej: Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 oraz Telefon dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci 800 100 100. Ekspertka przedstawiła ofertę Fundacji adresowaną do dzieci i młodzieży doświadczającej przemocy, działania profilaktyczne prowadzone przez Fundację, standardy ochrony dzieci doświadczających przemocy oraz statystyki wykorzystania telefonu zaufania, pod kątem zgłoszeń dotyczących dyskryminacji i przemocy motywowanej uprzedzeniami.

15. spotkanie Koalicji zakończyła sesja inspiracji tj. prezentacja działań prowadzonych w szkołach przez nauczycieli i nauczycielki oraz materiałów i narzędzi organizacji członkowskich KEA, które mogą te działania aktywnie wspierać. Spotkanie było wyjątkową okazją do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji w szkołach.

W 15. spotkaniu Koalicji wzięły udział 34 osoby: reprezentantki i reprezentanci organizacji i grup członkowskich Koalicji, nauczyciele i nauczycielki z całej Polski oraz konsultanci z ośrodków doskonalenia nauczycieli. Odbyło się w Warszawie, w siedzibie Austriackiego Forum Kultury 7 października 2017 roku. 

Spotkanie zostało sfinansowane z grantu instytucjonalnego Fundacji im. Stefana Batorego.

Jak zacząć rozmowę na trudny i złożony temat jakim jest konflikt i jego przyczyny? Jak prezentować różne opinie i punkty widzenia na temat uchodźczyń i uchodźców? Dlaczego najlepszą inwestycją edukacyjną jest dialog? Jak mówić o różnorodności jako wartości?
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej (TEA) zaprasza na dwudniowy warsztat dla nauczycielek i nauczycieli oraz edukatorek i edukatorów łączący perspektywę antydyskryminacyjną i globalną poprzez dialogiczne metody pracy.
 
Cele warsztatu:
- pozyskasz wiedzę na temat wspólnych wyzwań edukacji antydyskryminacyjnej i globalnej
- zapoznasz się z dialogicznymi metodami edukacyjnymi: filozofia z dziećmi i młodzieżą oraz metoda rozwiązywania konfliktów i wspólnego podejmowania decyzji
- poddasz refleksji swój warsztat metodyczny dotyczący podejmowania trudnych tematów i rozwiązywania konfliktów w grupie
- otrzymasz propozycję ćwiczeń, które będą wsparcie dla Twojej pracy
- (dla zainteresowanych) otrzymasz możliwość współpracy przy tworzeniu nowych materiałów inspirowanych metodami dialogicznymi.
 
Dla kogo?
Pierwszeństwo dla osób z miejscowości poniżej 500 tysięcy mieszkańców*
Dla nauczycieli i nauczycielek szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadpodstawowych 
Dla edukatorów i edukatorek z organizacji pozarządowych, którzy będą mogli w praktyce wykorzystać pozyskane umiejętności
Dla osób gotowych poruszać w klasie/ grupie trudne i złożone tematy w otwartej rozmowie
 
Kiedy?
30 września – 1 października (możliwość noclegu 29/30 września)
w godzinach 10:00 – 17:00 (I dzień), 9:00 – 15:00 (II dzień)
warunkiem udziału jest obecność na obydwu dniach szkoleniowych
 
Gdzie?
Konstancin Jeziorna, CENTRUM SZKOLENIOWO – KONFERENCYJNE, ul. Sienkiewicza 11/13
Zapewniamy zwrot kosztów podróży i nocleg w pokoju dwuosobowym oraz wyżywienie w trakcie warsztatu.
 
Jak się zgłosić?
Zgłoszenia za pomocą formularza online: https://goo.gl/forms/Pf6xT7ZOHdYAIaM32 
przyjmujemy do 21 września 2017 r. 
Liczba miejsc ograniczona. Potwierdzenia uczestnictwa zostaną rozesłane nie później niż 24 września.
W razie pytań prosimy o kontakt z Martą Gontarską: marta.gontarska@tea.org.pl
 
Z kim pracujemy?
Przez dwa dni będziemy pracować wspólnie z dwiema trenerkami: Maliną Baranowska-Janusz - trenerką antydyskryminacyjną i certyfikowaną trenerką CoResolve Youth Speak oraz Martą Gontarską - ekspertką z zakresu krytycznej edukacji globalnej, certyfikowaną trenerką metody filozofii z dziećmi i młodzieżą.
 
* z uwagi na warunki finansowania przewidujemy rekrutację maksymalnie 25 uczestniczek i uczestników w tym: 15 nauczycielek/li i edukatorek/ów z miejscowości poniżej 500 tys. mieszkańców oraz 10 nauczycielek/li bez względu na miejsce zamieszkania.
 
 
Projekt "Edukacja globalna tu i teraz. Perspektywa antydyskryminacyjna jako kryterium jakości edukacji globalnej" jest realizowany w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. 
 

W tygodniach rozpoczynającym nowy rok szkolny 2017/2018 - pierwszy rok wdrażania reformy edukacji przygotowanej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej pod przewodnictwem minister Anny Zalewskiej - Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej apeluje do nauczycielek i nauczycieli o podejmowanie działań z zakresu edukacji antydyskryminacyjnej w ramach prowadzonych przez nich zajęć.

Poniżej treść całego stanowiska.

Stanowisko Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej dotyczące reformy edukacji w zakresie obecności treści antydyskryminacyjnych w podstawie programowej dla szkół podstawowych

W tygodniach rozpoczynającym nowy rok szkolny 2017/2018 ─ pierwszy rok wdrażania reformy edukacji przygotowanej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej pod przewodnictwem minister Anny Zalewskiej ─ Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej apeluje do nauczycielek i nauczycieli o podejmowanie działań z zakresu edukacji antydyskryminacyjnej w ramach prowadzonych przez nich zajęć. Z rosnącym niepokojem obserwujemy zmiany w systemie edukacji formalnej, dotyczące zarówno celów i treści nauczania, jak i sposobu funkcjonowania placówek i środowiska szkolnego. Autorzy i autorki reformy zignorowali potrzeby uczennic i uczniów oraz nauczycielek i nauczycieli, związane z prawem do nauki i do pracy w szkole wolnej od dyskryminacji, otwartej na dialog, różnorodność i równość.

Przedstawicielki i przedstawiciele Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej brali udział w konsultacjach w ramach grupy “Ekspertów Dobrych Zmian w Edukacji”, zabierali głos jako partner społeczny m.in. w sprawie usunięcia z rozporządzenia w sprawie wymagań wobec szkół i placówek zapisu o konieczności prowadzenia przez szkoły działań antydyskryminacyjnych obejmujących całą społeczność szkolną. Niestety, nasz głos nigdy nie został wysłuchany.

Analiza przebiegu reformy edukacji, zarówno na poziomie jej przygotowywania, planu wdrożenia, jak i konsultowania, wykazuje, że edukacja antydyskryminacyjna jest systemowo wyłączana z programów szkolnych, a jej cele nie będą realizowane w szkole w Polsce. Świadczą o tym między innymi niekorzystne zmiany dotyczące nauczania indywidualnego dla uczennic i uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi czy zapisy nowej podstawy programowej dla szkół podstawowych. O ile w poprzednich latach edukacja antydyskryminacyjna nie była priorytetem oświaty, o tyle wprowadzane w tej chwili zmiany stawiają pod znakiem zapytania możliwość jej realizacji w ogóle. Wskutek tych zmian uczennice i uczniowie będą jeszcze bardziej niż dotychczas narażeni na dyskryminację i przemoc motywowaną uprzedzeniami. Ministerstwo Edukacji Narodowej, proponując zmiany, nie bierze pod uwagę problemów, które od lat są obecne w szkole, takich jak mowa nienawiści, dyskryminacja ze względu na szereg przesłanek, przemoc motywowana uprzedzeniami czy brak systemowych rozwiązań dotyczących reagowania na przypadki dyskryminacji.

Z badań Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej (raporty: Edukacja antydyskryminacyjna. Ostatni dzwonek! O deficytach systemu edukacji formalnej w obszarze przeciwdziałania dyskryminacji i przemocy motywowanej uprzedzeniami. Raport z badań, 2016 oraz Dyskryminacja w szkole – obecność nieusprawiedliwiona. O budowaniu edukacji antydyskryminacyjnej w systemie edukacji formalnej w Polsce. Raport z badań, 2015)  i Instytutu Badań Edukacyjnych (raport z badania Bezpieczeństwo uczniów i klimat społeczny w polskich szkołach, 2015) wynika, że są to jedne z największych wyzwań  szkół w Polsce.

W preambule do podstawy programowej czytamy, że: Kształcenie i wychowanie w szkole podstawowej sprzyja rozwijaniu postaw obywatelskich, patriotycznych i społecznych uczniów. Zadaniem szkoły jest wzmacnianie poczucia tożsamości narodowej, przywiązania do historii i tradycji narodowych, przygotowanie i zachęcanie do podejmowania działań na rzecz środowiska szkolnego i lokalnego, w tym do angażowania się w wolontariat. Szkoła dba o wychowanie dzieci i młodzieży w duchu akceptacji i szacunku dla drugiego człowieka, kształtuje postawę szacunku dla środowiska przyrodniczego, w tym upowszechnia wiedzę o zasadach zrównoważonego rozwoju, motywuje do działań na rzecz ochrony środowiska oraz rozwija zainteresowanie ekologią. W tak nakreślonych celach edukacji brakuje budowania postaw otwartości na różnorodność, brakuje kształtowania w młodych ludziach ciekawości świata, budowania szacunku nie tylko do swojej tradycji, ale też do tradycji innych narodów, kultur.  Wartości, które zostały wymienione w preambule „znikają” jednak z dalszych zapisów podstawy programowej – nie są wyodrębnione lub są połączone z kształtowaniem postaw uczennic i uczniów, w związku z czym nie ma jasności na jakich wartościach opierają się postawy.

Obserwujemy także niekonsekwencję pomiędzy wymaganiami ogólnymi i szczegółowymi. Na poziomie szczegółowym (treści nauczania) dominuje aspekt wiedzowy z elementami umiejętności, zaś punkty dotyczące kształtowania postaw nie zostały uwzględnione. Tak określone treści nauczania (wymagania szczegółowe) nie wskazują zatem na możliwości realizowania części celów ogólnych. Na przykład powtarzany kilkakrotnie szacunek do innych ludzi, miejsc, kultur w podstawie do geografii dla klas IV-VIII nie ma odzwierciedlenia w treściach nauczania (wymaganiach szczegółowych) oraz w warunkach i sposobach realizacji lekcji. W proponowanych treściach dotyczących Afryki, Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej czy współczesnej sytuacji na Ukrainie nie zakłada się np. zrozumienia różnorodnych perspektyw, odniesienia do postkolonializmu, współczesnych wyzwań krajów afrykańskich, niestereotypowego podejścia do kwestii głodu czy ubóstwa. Podobnie jest w treściach nauczania do historii, gdzie podstawę do wprowadzania wątków antydyskryminacyjnych stanowią jedynie tak odległe historycznie wydarzenia, jak krucjaty, Rewolucja Francuska, wielkie odkrycia geograficzne czy Holokaust.

W podstawie programowej dla szkół podstawowych dominuje perspektywa większościowa (katolicka, rdzennie polska, pełnej rodziny). Brakuje miejsca dla innych niż większościowe poglądów, wyznań, opinii czy perspektywy osób z grup mniejszościowych. Brakuje również wskazania na potrzebę rozmowy na ten temat na poziomie grupy, klasy, szkoły. Proponowane w ramach warunków i sposobów realizacji lekcji przedmiotowych zapisy, wymieniają aktywizujące metody pracy, ale nie proponują metod dydaktycznych opartych na dialogu, wspólnej dyskusji, analizie problemu, refleksji czy rozwiązywaniu sytuacji konfliktowych. Taka perspektywa ogranicza, jeśli nie uniemożliwia, kształtowanie postaw otwartości wobec ludzi i świata. W efekcie uczennice i uczniowie w zreformowanej szkole będą się uczyli o świecie, który nie przystaje do rzeczywistości szkolnej i pozaszkolnej.

Mimo wielokrotnych odwołań do umiejętności komunikacyjnych, w tym umiejętności wyboru źródeł informacji czy krytycznej analizy tekstów medialnych, a także do nowoczesnych technologii informacyjnych, w podstawie programowej do szkół podstawowych nie ma odwołania do mowy nienawiści, tak na poziomie wymagań ogólnych, jak i szczegółowych. Tematyka ta została pominięta przez autorki i autorów rozporządzenia. Nawet jeśli zajęcia dotyczące mowy nienawiści, będą realizowane przez nauczycielki i nauczycieli przy okazji innych tematów, autorzy i autorki zignorowali po raz kolejny kluczową potrzebę środowiska szkolnego.

Pomimo wyzwań jakie stoją przed nauczycielkami i nauczycielami, a także uczennicami i uczniami w nowej szkolnej rzeczywistości wydaje się, że realizacja działań antydyskryminacyjnych w zreformowanej szkole wciąż jest możliwa. Z przeglądu podstawy programowej do szkół podstawowych przeprowadzonego przez Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, wynika, że prowadzenie edukacji antydyskryminacyjnej w ograniczonym zakresie jest możliwe na lekcjach języka polskiego, historii, geografii, etyki, języka obcego nowożytnego czy wiedzy o społeczeństwie w klasach IV-VIII szkoły podstawowej.

Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej śledziło proces przygotowywania i wdrażania reformy, na bieżąco analizujemy podstawy programowe dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych, oczekujemy także na publikację nowych podręczników. Zgodnie z naszą misją, którą jest rozwijanie i upowszechnianie edukacji antydyskryminacyjnej tak, aby każda osoba współtworzyła świat wolny od dyskryminacji i przemocy, będziemy w dalszym ciągu wspierać praktykę wychowawczą szkół oraz nauczycielki i nauczycieli w równościowym podejściu do uczennic i uczniów, a także w działaniu na rzecz szkoły wolnej od przemocy i dyskryminacji. A nauczycielom i nauczycielkom i wszystkim osobom pracującym z młodzieżą, życzymy z okazji rozpoczynającego się roku szkolnego wielu sukcesów wychowawczych i satysfakcji z wykonywanej pracy. Jednocześnie serdecznie Państwu dziękujemy za Waszą pracę na rzecz praw człowieka oraz za zdeterminowane i cierpliwe prowadzenie edukacji antydyskryminacyjnej w Waszych szkołach.

Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej

Stanowisko TEA dotyczące reformy edukacji w zakresie obecności treści antydyskryminacyjnych w podstawie programowej dla szkół podstawowych - link do wersji pdf

Zachęcamy do zapoznania się ze stanowiskiem TEA w sprawie projektu rozporządzenia dotyczącego wymagań wobec szkół, z którego usunięty został zapis o konieczności prowadzenia działań antydyskryminacyjnych.

Choć wielokrotnie wskazywaliśmy, że realizacja tego wymagania daleka była od pożądanej sytuacji, w której wszystkie szkoły i placówki z zaangażowaniem i pełnym zrozumieniem podejmują działania mające na celu przeciwdziałanie dyskryminacji, uważamy całkowitą rezygnację z tego obowiązku za sankcjonowanie obecnej, niepokojącej sytuacji, w której dyskryminacji w szkole każdego dnia doświadczają uczniowie, uczennice, nauczycielki i nauczyciele. 

Jednocześnie chcemy zapewnić, że nie ustajemy w podejmowaniu wysiłków aby szkoła była miejscem wolnym od dyskryminacji.Ze stanowiskiem TEA możecie zapoznać się (link) tutaj